Verslag van het Europees Kampioenschap Jeugd in Minsk van 1 - 7 augustus 2003
Door: Marianne Verheul
Omdat Heike Nederlands kampioen is geworden bij de meisjeswelpen (tot en met tien jaar) heeft de KNDB haar in de gelegenheid gesteld om op kosten van de bond deel te nemen aan het Europees Kampioenschap in Minsk (Wit-Rusland).
We reizen met de bus en daarom moeten we al op woensdag 30 juli 2003 om halfelf 's morgens uit Deventer vertrekken. De reis verloopt in eerste instantie voorspoedig, om halfacht 's avonds staan we al bij de Duits/Poolse grens. Een dik uur later rijden we Polen in. 's Nachts worden we nog een keer aangehouden wegens te hard rijden. Een boete dus! We verdwalen in de buurt van Warschau en bereiken we om half acht 's ochtends de grens Polen/Wit-Rusland. Daar wordt het ons duidelijk waarom er van diverse kanten tegen is gewaarschuwd om de reis per bus te maken. Bij de grens moeten we bijna vijf uur wachten. Je gelooft het niet, maar het is echt waar: Nina Hoekman moet de paspoorten van de hele groep (35 personen) overschrijven in Europees en Cyrillisch schrift. Verder moeten we verplicht een medische verzekering afsluiten. Uiteindelijk bereiken we 's avonds Minsk. We moeten ons vervoegen bij het schaak- en dampaleis aan de Karl Marx Allee, alwaar ons het adres van het hotel en de speellocatie (Academy of Education) wordt verstrekt.
De volgende dag op 1 augustus 2003 is de plechtige opening. Plechtig is deze zeker! Allereerst worden de geweldige prestaties van het Wit-Russische damteam en de verdiensten van de Wit-Russische damfederatie breed uitgemeten. Diverse bobo's houden toespraken, het Wit-Russische volkslied wordt gespeeld, en elke leeftijdsgroep wordt naar voren gehaald. De naam van elk kind wordt vermeld (er wordt geapplaudisseerd), het kind krijgt een hand en dient zich officieel in te schrijven. Heike is ingedeeld in de categorie "European Hopes G10" (meisjes tot en met tien jaar). Na de loting wordt op 16.00 uur de eerste partij gespeeld. Heike speelt tegen een Russisch meisje, A. Klebova. Na een half uur constateer ik opgelucht dat ze nog niet heeft verloren. Na een uur word ik wat onrustig, en na één uur en drie kwartier ga ik even kijken. Bijna alle schijven staan nog op het bord en ik begrijp niet wat ze al die tijd hebben gedaan! Na drie uur (!) eindigt de partij in remise. Ik ben stomverbaasd. Heike heeft immers nog nooit langer dan een uur gespeeld.
De volgende dag voelt Heike zich erg beroerd. Geen wonder, 's ochtends bij het ontbijt worden er Boekweitgrutten met lauwe schnitzels geserveerd! Weliswaar is er voor de Nederlandse equipe brood geregeld, alleen al door de aanblik van het warme eten worden er een aantal kinderen misselijk. Heike speelt tegen een Aziatisch-Russisch meisje uit Jakoetsk en verliest. Ze heeft er nogal de smoor in, want ze had al snel in de gaten dat ze eigenlijk had kunnen winnen. Nadat de partij door Nina is geanalyseerd heeft ze er weer helemaal zin in, helaas (ze had liever willen spelen) heeft ze die middag vrij. We maken er echter samen met de jongenswelp Rik Verboon en zijn moeder een leuke middag van in Minsk Bij toeval stuiten we op een leuk attractieparkje bij het water. De kinderen gaan in de achtbaan en met z'n vieren gaan we in het reuzenrad, zodat we heel Minsk kunnen bekijken.
De dag daarop speelt Heike een remisepartij tegen een Armeens meisje, de partij daarna 's middags wordt verloren. Heike baalt, ze heeft nog niets gewonnen, terwijl de rest van de Nederlandse groep al wel een partij heeft gewonnen. Heike is in mineur en de sfeer is ook om te snijden, ook haar kamergenote is niet tevreden over haar eigen prestaties. De volgende dag op maandag, wint ze echter een partij en kan ze het leven weer helemaal aan!
Omdat alles in het teken staat van dammen, winnen en verliezen, is het humeur van de kinderen daar erg van afhankelijk. Dit slaat - of je nu wilt of niet - onherroepelijk over op de ouders. Het is soms erg moeilijk om daarmee om te gaan, en een goede manier te vinden om je kind op te vangen. Teveel relativeren (het is maar een spelletje) kan soms echt verkeerd uitpakken, maar teveel mee gaan in het verlies ook. Opmerkingen als: "jij weet niet hoe moeilijk dit is, jij kan niet eens dammen" of " jij denkt zeker dat ik altijd maar kan winnen" en "het gaat er toch om dat het hier leuk is" worden je dan toegebeten. Bij de andere meisjes en hun ouders is het niet veel anders, maar ik krijg wel het idee dat vooral de moeder-/dochter relatie erg gevoelig ligt.
De meisjes g10 uit Heikes groep zien er allemaal even lief en schattig uit en ogen op het eerste gezicht wat jonger. Ze zijn zonder uitzondering kleiner. Op een enkeling na zijn waarschijnlijk de meeste meisjes echter wel uit het geboortejaar 1993. Omdat ze er zo lief en klein uitzien ben je er niet op verdacht dat ze allemaal zo geweldig goed kunnen dammen. Opvallend is ook dat het niveauverschil tussen jongens en meisjes in Oost-Europese landen vrijwel nihil is, in Nederland is dat anders. Worden de meisjes daar serieuzer genomen of is de emancipatie wat verder? Duidelijk is wel dat ze zeer goed getraind zijn en ook mentaal wat meer aankunnen. Waarschijnlijk worden ze daar ook erg op getraind. De Nederlandse meisjes hebben af en toe wat moeite om met de spanningen om te gaan, velen van hen voelen zich 's ochtends niet erg goed. Ook de Baltische meisjes hebben daar last van, gedurende het toernooi zijn er een paar ziek (waarschijnlijk van spanning) geworden, één is er zelfs flauwgevallen. Dat flauwvallen moest ze overigens in haar eigen tijd doen, de damklok loopt gewoon door! Tijdens het toernooi is overigens standaard een sportarts aanwezig.
Voor Heike is dit toernooi een geweldige ervaring. Zij heeft nog nooit partijen langer dan een uur gespeeld, heeft nog nooit langer dan één dag achter elkaar gespeeld en heeft nog nooit zulke sterke tegenstandsters gehad. Helaas verliest ze de laatste partij van het toernooi (terwijl ze twee schijven voor stond) door vermoeidheid en spanningen. Daardoor schuift ze wel direct twee plaatsten naar beneden. De laatste dag is het sneldammen (blitz-games), daar doet Heike het een stuk beter, ze wint er vier ze verliest er vier, speelt één remise en eindigt in het midden.
Al met al was het voor Heike een geweldige ervaring en we zijn ook blij dat het KNDB haar in de gelegenheid heeft gesteld om dit mee te maken. Mocht ze over een paar jaar nog eens een internationaal toernooi of een Europees Kampioenschap spelen, dan ze heeft ze er echt baat bij dat ze dit een keer heeft meegemaakt. De Nederlandse groep had een aantal spelers die opvallende prestaties hebben geleverd. In de eerste plaats natuurlijk Stefan Stapper die in de categorie b13 buitengewoon goed heeft gespeeld. Ik geloof dat hij niets heeft verloren (inderdaad, red.), en hij heeft remise gespeeld tegen de wereldkampioen, een Wit-Rus. Bij de junioren (b19) heeft Jasper Lemmen de tweede plaats behaald. Bij de meisjes g13 eindigt Rebecca van Beek bij de eerste tien, terwijl Mei-Jhi Wu in dezelfde categorie twaalde werd. De Nederlandse ploeg kan dan ook tevreden zijn.
De sfeer in de groep was heel goed. Henk en Nina Hoekman zorgden als een vader en moeder voor de kinderen, en ook Andrew Tjong A Ong (een extra trainer) bood de kinderen op zijn eigen rustige manier veel steun. Heike vond het erg fijn om deel uit te maken van de groep, en toen ik haar bij de opening in oranje KNDB-shirt zag zitten in de groep, voelde ik me ook enigszins trots en ontroert dat ze deel mocht uitmaken van de Nederlandse delegatie.
Minsk.

De stad Minsk is een typisch Sovjetstad, veel stalinistische architectuur. Alles is groots. Brede lange allees, grote pleinen, reusachtige standbeelden, gigantisch warenhuizen, etc. Het is erg leuk om het allemaal te zien. Je kunt er rustig rondlopen. De stad geeft geen onveilige signalen af. Je kunt er de bekende souvenirs kopen, strofiguurtjes, matrojskapoppetjes en prachtige schaakspellen.



Klik voor meer biljetten
Contacten.

Het leuke van dit soort toernooien is dat je er verder ook nog contacten aan over houdt, Heike heeft de laatste avond nog opgetrokken met een aantal meisjes uit Estland en Letland en heeft e-mail adressen uitgewisseld met een meisje uit Estland. Ze is van plan om met behulp van een woordenboek Engels te gaan corresponderen. Een paar minpunten: het eten (in een soort gaarkeuken) werd met de dag minder, zowel kwalitatief als kwantitatief, het "hotel" (het was een studentenflat) voldeed niet helemaal aan onze maatstaven, en het begin van de terugreis was een ramp. We hebben werkelijk tien en een half uur aan de grens Polen/Wit-Rusland gestaan! Dit was niet erg plezierig. Voor het overige was het in alle opzichten een geslaagd toernooi. Heike hoopt van ganserharte dat ze later nog eens een keer aan een Europees Kampioenschap mag deelnemen!
 
A.Glebova - Heike Verheul 1-1
A. Glebova gebruikte 1:32, Heike gebruikte 1:23.
Heike bood remise aan na 41. ... 3-9.
Glebova deed toen een zet 42.33-28 en bood op haar beurt toen remise aan, wat Heike meteen accepteerde.
Ze stond immers een schijf achter.....
Wel had Heike in de eindstand kunnen winnen met het zetje 18-22 27x07 08-12 07x18 13x42 43-38 42x44 40x49 26-31.

In het sneldamtoernooi wist Heike overigens wel van deze Russin te winnen.
De eindstanden worden binnenkort in het Archief geplaatst.